Modder en vriendschap! Door pelgrim 549
Mirjam Mooijman liep samen met Annemie Herinx in de winter de Walk of Wisdom en schreef onderstaand verslag.
De winter is een bijzondere periode om te pelgrimeren; de kille wind, de onverwachte regen, soms zelfs sneeuw, het hoge water en vooral de dikke modderige paden. Het seizoen staat voor afscheid nemen, sterven om weer plaats te maken voor de mogelijkheden van het nieuwe.
Annemie en ik, in het dagelijks leven respectievelijk pastor en psycholoog, hadden ons voorgenomen om deze wandeling dan ook te zien als een metafoor voor ons eigen leven.
Een mogelijkheid om afscheid te nemen van wie we niet meer waren. Een kans om overtollige ballast te lozen: stoffige, nutteloze emoties, wankele relaties met anderen om ons heen en zinloze, ingesleten dagelijkse patronen. Wat kan zonder schaamte, spijt en pijnlijke operatie weg. Maar ook: welke onderdelen van ons leven willen we meenemen naar de toekomst.
Het kwam zoals het kwam. Het hoge water dwong ons andere paden te wandelen dan wij gepland hadden. Eindeloos liepen we met onze bergschoenen tot de enkels in de modder door de drassige weilanden. Soms zelfs over bevroren en dus gladde akkers. Dan weer een prettig winterzonnetje als verrassing als we de bossen uitliepen. Altijd was er wel een kop lekkere koffie te vinden als de kou ons dwong en de moed ons bijna in de schoenen zonk.
We spraken over onze kinderen, onze relaties, ons werk en alle andere zaken waar een mens druk mee kan zijn in zijn hoofd. Veel lachen, veel praten, af en toe stilte, eerlijk durven zijn, soms gemopper. Onze gesprekken werden niet onderbroken door telefoons, klokken, dagelijkse ritmes. Hierdoor konden gesprekken fladderen, opvliegen, dalen. Zeuren bestaat niet als er veel tijd is. Analyseren hoeft niet, zingeven nog minder. En vooral niet teveel nadenken, maar genieten van het nu.
Naarmate de route vorderde werden we steeds meer authentiek. Wat blijft er immers van je over als je laagjes van je ego blijft afpellen. Als je je er steeds meer van bewust wordt dat je angsten, je zorgen je grootste vijand zijn in het leven. Om je in alle diepte te realiseren dat het er om gaat te leven zonder angst voor morgen, gisteren en vandaag. Ongemerkt werden we in de loop van de dagen steeds stiller, niet omdat het moest. Braaf zijn past niet in ons straatje, maar omdat het goed was zo.
De laatste wandeldag dinsdag 1 maart was, zoals voorspeld door het KNMI, een vreselijke winderige, koude dag met sneeuw en storm. Samen liepen we over de Waaldijk van Afferden naar Nijmegen. Door en door koud, maar we liepen door, wisten van geen opgeven. De vreugde van vriendschap, de kracht van het woord, het plezier om de tijd nemen om te luisteren naar elkaar, de prachtige rust en stilte van de natuur. Het had ons goed gedaan!
Verslag Wandeltocht walk of wisdom
Nijmegen, 22 maart 2016
Annemie Herinx is pastor in de Effata parochie in Nijmegen-Oost. Ze is momenteel met retraite en heeft daarom de WOW gewandeld.
Mirjam Mooijman is bedrijfspsycholoog en zoekende naar nieuw wegen om haar werk te verdiepen.
