‘Laat het los en het komt goed’ (pelgrim Sabine Juckenack over haar Walk of Wisdom)
Mijn Walk of Wisdom
Als je het pelgrimeren een keer hebt ervaren, ben je verslaafd…. Ja, na drie keer Santigo de Compostela via de Camino Frances en de Camino Portugese zocht ik het nu dichter bij huis. Van een kennis kreeg ik een wandelkrant waarin de Walk of Wisdom beschreven werd. En ik dacht meteen YES, die is voor mij. Startpunt Nijmegen kwam mooi uit omdat ik samen met mijn zus wilde lopen. Zij komt uit het zuiden, ik uit het noorden en wij ontmoeten elkaar in het midden.
Op 20 april zijn wij gestart. Na een allerhartelijkst ontvangst in de Stevenkerk gingen wij op pad. Enkel voor de eerste nacht had ik een overnachting geboekt. Pelgrimeren is voor mij loslaten en erop vertrouwen dat het goed komt. En het kwam goed.
Mijn poging om voor de 2e nacht een B&B in Milsbeek te boeken lukte niet echt. De eerste ging op vakantie, de tweede was vol, maar had wel goede tips voor alternatieven. Zo zijn wij op Camping Klein Amerika in Groesbeek terechtgekomen. Iets af van de route, maar dat hoort erbij. Een prachtige kleine camping, waar wij overnachtten in de podge, een klein, allerliefst houten huisje. Het probleem met het avondeten werd snel opgelost. De campingeigenaar stookte zijn houtovens op om pizza te bakken. ’s Ochtends werd het ontbijt in een mandje gebracht en wij konden met uitzicht op het Reichswald de dag beginnen. Het was echt genieten en bevestigde maar weer eens: laat het los en het komt goed.
De volgende twee overnachtingen in Overasselt en in Ravenstein waren sneller geregeld.
Dinsdag 24 april liepen wij tot Winssen. Wij wilden stoppen in Deest, maar er was geen bed. Ook in Winssen lukte het niet. Eentje zat vol, de andere nam de telefoon niet op en ik sprak een boodschap in.
Toen hebben wij gezegd: ‘Of zij reageren tot wij bij de bushalte zijn, anders nemen wij de bus naar Nijmegen en gaan naar huis’. Net bij de halte aangekomen kwam de bus, alsof het zo heeft moeten zijn. Wij zijn ingestapt en hebben in Nijmegen ieder de trein naar huis genomen.
Wij hadden beiden het gevoel: het is goed zo, ook zonder de laatste kilometers.
De wandeling heeft mij goed gedaan. Dan merk ik vooral in de weken daarna. Ik ben weer opgeladen, heb mijn caminoglimlach weer op mijn gezicht en kan alles weer aan.
Sabine Juckenack
Foto: Overnachten in een podge.