Een hart vol dankbaarheid
Wat een prachtig pelgrimsverslag kregen we van Sabine Cocquyt als afsluiting van haar Walk of Wisdom die zij in de afgelopen meimaand liep. Er spreekt een ervaring van grote rijkdom uit, van vreugde en verbinding met alles wat haar omringde. Heel goed en mooi om na te voelen als je het leest...
Afgelopen week liep ik de Walk Of Wisdom, in 7.5 dagen. Ik deed deze pelgrimstocht aan mezelf kado voor mijn 70e verjaardag (in april). Het was een hele ontdekkingstocht vanuit Leuven, België.
De laatste dag, zaterdag 17 mei, stapte ik gedreven door. Uitkijkend naar mijn aankomst in de Sint-Stevenskerk. Overvol van warme gevoelens. Helemaal klaar ook om dat, vooraleer ik terug naar België reisde, nog met iemand te delen, of daar neer te schrijven. Maar helaas, de kerk was gesloten wegens een koordag. Daar stond ik dan. Beetje perplex. Teleurgesteld bij die afknapper. Mijn stempel en laatste vogelringetje heb ik gelukkig wel gekregen. Maar er zaten zoveel woorden en emoties in mij klaar! Hier zijn ze dan!
Drie woorden reisden de hele tijd met me mee: vertrouwen, vriendelijkheid en dankbaarheid. Dat waren de belangrijkste. Daarnaast kwamen er nog andere woorden. Daarom tekende ik in de loop van de week, op een avond, een “Tree of Wisdom”. En daar zette ik al die woorden/waarden in. Voorlopig. Ik ga daar de komende weken nog aan werken. Niet dat ik zo’n groot tekentalent heb…
De dankbaarheid was (en is) zo groot!
Ik dank het universum voor de bescherming die ik kreeg.
Ik dank bovenal mijn lieve lijf dat me niet in de steek liet en me zelfs aangenaam verraste.
Ik dank de weergodenvoor de prachtige zon, de blauwe luchten en de aangename bries, omdat ik zo een heerlijk zorgeloze week kreeg en de natuur op haar mooist zag. Het grootste geschenk eigenlijk.
Ik dank de vogels: de merel, de zwartkop, de tjiftjaf, het roodborstje en winterkoninkje voor hun mooie begeleidende concerten. Ik dank de ooievaars, de reigers, de buizerds en havik en de vele watervogels voor hun elegantie en zwierige vaart.
Ik dank de waterlelies, het fluitenkruid, de boterbloemen, de boshyacinten, de klaver, het koolzaad, de vlier, de wilde rozelaars en zoveel meer voor de kleur en geur die ze aan deze tocht gaven.
Ik dank de bomen met hun wuivende kruinen, die voor schaduw zorgden en me een frisse neus gaven.
Ik dank al die werklui langs de weg. Zij die maaiden of wiedden, zij die het wegdek verzorgden, die bus en trein in goede banen leidden, die dieren verzorgden, de schippers die me op hun vaart meenamen (in mijn dromen toch)….
Ik dank alle mensen in de horeca: voor hun bakje koffie, het taartje of eerlijk en puur sapje of de (h)eerlijke maaltijd. En de lieve mevrouw van de VVV.
Ik dank elke mens (fietser, jogger, wandelaar, boer op de tractor) die even “hallo” zei of een woordje meer.
De jogster die me op een bankje wat verderop wees. En daarvoor speciaal op haar stappen terug kwam.
De buschauffeur die me geduldig uitlegde hoe je in Nederland op de bus betaalt.
Ik dank de kunstenaars die me af en toe op een extra portie schoonheid trakteerden.
Foto: Monica Boschman
En natuurlijk dank ik bovenal die mensen die me ’s avonds gastvrij en gul en warm ontvingen. En die ’s morgens ook weer op tijd uit de veren waren om een lekker en stevig ontbijt te verzorgen. Bedankt voor de verwennerij, het heerlijk bed, de gezellige kamer, de mooie tuin, de kleine extra’s, de tips …
Dank aan hen met wie ik de ervaringen van de dag kon delen. Zij die me meenamen in hun persoonlijk verhaal. Voor de stilte, de blik van herkenning.
Dank aan iedereen voor de vriendelijkheid, waarin ik me een hele week kon baden.
Eerlijk waar, lieve Noorderburen: jullie waren super. Het heeft me heel erg geraakt en gevoed!
Dank ook aan mijn familie en vrienden die me – als verjaardagskado – voor deze tocht sponsorden!
Dank tenslotte aan alle mensen die deze Walk of Wisdom mogelijk maakten. Die deze grote droom verwezenlijkten, voor zichzelf en voor zoveel anderen na hen. Dank aan al die vrijwilligers en zeker aan de trekkers!
Ik ga nu verder op mijn pad. Ik hoop anderen met dit verhaal te kunnen inspireren. Ik vertel het verder! Zoveel is zeker.
DANK!
Sabine Cocquyt
Leuven, België
18 mei 2025
