Interview met Nathalie Roovers, eigenaresse van een gastenverblijf voor pelgrims bij Ravenstein. Nathalie begeleidt zaterdag 26 september de zevende stiltewandeling in onze reeks ‘de Walk of Wisdom in een jaar rond‘. Ze laat de deelnemers kennismaken met een bijzonder kerkje en met het soefistische Latifagebed, dat centraal staat in haar coachingspraktijk. Door Damiaan Messing.

Er zijn mensen die nog nooit een appel hebben geplukt.” Nathalie zegt het naast een volle appelboom met een wonderlijke mengeling van ongeloof en dankbaarheid.

Witte stilte

Ik zit september 2019 in haar langgerekte tuin in Neerlangel, een plaatsje met 70 inwoners bij Ravenstein op zo’n 700 meter van onze route. Steeds meer pelgrims weten haar luxe houten gastenverblijf te vinden. Iets van haar huis staat een kerkje gewijd aan Johannes de Doper. Ze onderhoudt het met de andere inwoners van haar dorpje en verwijst pelgrims er graag naar toe.

“Ik heb lange tijd een hekel gehad aan kerken. Ik vond ze drukkend, maar toen ik hier kwam, voelde ik iets anders: hé, dit is het huis van God. Er hangt wat zo mooi heet ‘witte stilte’. De ruimte is niet ingevuld. Er staan wel beelden en ze is gewijd, maar de kerk heeft een sfeer die heel uitnodigend is voor iedereen. Bij het poetsen ging mijn dochter een keer spontaan op het altaar staan en dat voelde niet oneerbiedig.”

Kerkje Neerlangel

Koekie

Ik kan me ontzettend zorgen maken over het klimaat, maar als ik in het hier en nu ben, dan zie ik die enorme oogst van de bramen – nu al voor de tweede keer en ze zijn nóg lekker. Koekie [één van haar kippen, DM] zit verderop en geniet in haar eigen kuiltje tussen de andere kippen. De fruitbomen, de schapen: ik ga hier nooit meer weg.”

Ze gaat naar de dierenarts met Koekie – en Wies, Kaatje, Jootje of Siri (door haar dochter naar een Syrisch meisje vernoemd) – als het nodig is: “dat was de eerste keer ongekend. Maar het zijn wezens hè, levende wezens. Ze hebben een eigen karakter, je kunt ze aaien. Hun geluiden zijn prettig om te horen, ze hebben een therapeutische werking.” Tijdens mijn bezoek gaat Koekie bij Nathalie op schoot zitten.

De zon schijnt volop als ze me haar coachruimte laat zien en het luxe tuinhuis waar de pelgrims slapen. “Kijk!” ze wijst hoe de zon door het dakraam een vierkant van licht werpt op de muur en boekenkast, precies waar een groot prentenboek staat opengeslagen. “Witte stilte.

Latifa

Mijn coaching is opgebouwd rond het Latifagebed dat ik bij Pulsar heb geleerd, een opleiding geïnspireerd door de leer van de soefi’s. Het gaat om hoe je jezelf kunt bevrijden van de dwang van je persoonlijkheid (ego), zodat je ziel steeds vaker en gemakkelijker richting kan geven in wat je doet en – dat zeker ook – creëert. Het uitgangspunt is namelijk dat je een schepper bent. Scheppen is vanuit je ziel iets teweegbrengen wat vernieuwend en bevrijdend is, óók voor anderen. Het is altijd in relatie tot de ander, met de wereld. Daar waar jij een schepper bent, heeft de ander iets nodig.

Victor Frenkl noemde dat de wil tot betekenis, die zich bij hem zelfs in het concentratiekamp uitte. De mens verlangt ergens bij te horen, om zijn ei te leggen, of het nu om koken gaat, leiding geven, humor of kunnen luisteren. Dat verlangen wil gemanifesteerd worden.

Dit verlangen tot betekenis draag je altijd bij je en met het Latifagebed wil ik haar scheppend vermogen aanspreken. Latifa is Arabisch voor subtiliteit of verfijning en is één van de 99 namen van Allah. Er zitten prachtige aspecten in de islam. Het gebed is eigenlijk een leerweg die voert langs zeven menselijke kwaliteiten.

De eerste is aanvaarding: om jezelf van een afstand te zien en te kijken waar jouw scheppend vermogen stokt. Zoals een schilder afstand moet nemen om dichter bij zijn werk te kunnen zijn. Om schepper te zijn, moet je eerst aanvaarden dat je schepsel bent, met al je eigenaardigheden, lichaam en geest. De leerweg gaat om de zoektocht naar jouw persoonlijk scheppend vermogen en de juiste omstandigheden om die tot bloei te laten komen. “

Pelgrim

Bij het luisteren naar Nathalie moet ik denken aan ons symbool Pelgrim van Huub en Adelheid Kortekaas: hun verbeelding van de mens als een ‘zaailing van Moeder Aarde’ met elk een eigen en unieke kiemkracht. Persoonlijke ontwikkeling is in dat licht niet voor je zelf alleen. Als je jezelf tot ontwikkeling en bloei brengt, geef je mede vorm aan het grotere geheel waar je deel van uitmaakt.

Voor Nathalie is de plek waar ze woont en werkt een uitdrukking van zichzelf, een schepping. Uit de blijdschap en dankbaarheid waarmee ze erover vertelt, spreekt ook haar aanvaarding als schepsel. Dit zijn de omstandigheden die een gevoelige vrouw als zij met behoefte aan natuur, ruimte en stilte nodig heeft om tot bloei te komen. Die omstandigheden deelt ze tegelijk ook met anderen en zijn zo voor iedereen.

Interessant: met haar vrouwelijke partner heeft ze een kind van een donor die ook 13 andere kinderen heeft. De kinderen zijn altijd welkom om bij hem te logeren en één keer per jaar ook allemaal samen. Nathalie: “Dat is óók scheppen.

Klein paradijs waar de kippen een naam hebben en je – als je er aandacht voor hebt – de witte stilte kunt zien: de Veroovering. Vanuit hier begeleidt Nathalie op zaterdag 26 september onze zevende stiltewandeling. Ze begint met een introductie van het Latifagebed en begeleidt de groep vervolgens naar het kerkje en via Niftrik naar Wijchen.

Beperkt plaats: meer.

NB: Op zaterdag 29 augustus is eerst nog de zesde stiltewandeling in de reeks ‘de Walk of Wisdom in een jaar rond’ van Nederasselt naar Ravenstein (meer).

Klooster

Dit is voorlopig mijn laatste artikel voor de Walk of Wisdom. Ik ga voor onbepaalde tijd in een boeddhistisch klooster wonen in Engeland. Ik schrijf dit interview in quarantaine en mijn stap naar hier voelt als een aanvaarding van mezelf als schepsel. Dit zijn de omstandigheden die ik op dit moment nodig heb. Ik hoop dat het me – als die schilder waar Nathalie over spreekt – de juiste afstand geeft om naar mijn leven te kijken om het zo van binnenuit verder vorm te geven.

Een soort Walk of Wisdom, maar langer en intensiever. Het ga jullie goed!

Damiaan