(Zonder foto´s)

Geïnspireerd door een vrouw uit onze kennissenkring, die vorig jaar augustus de Walk of Wisdom liep, samen met een van haar dochters, had ik voor 2019 de wens om de Walk of Wisdom ook te gaan lopen, samen met mijn partner Robert. Was het de naam van het traject die me aansprak, het enthousiasme, het idee om als pelgrim op pad te gaan ???

Op 20 augustus startten we in Nijmegen, we zouden de route in 2 etappes gaan lopen, eerst 5 dagen en later 4 dagen. We hebben geen selfie gemaakt bij de start, zelfs onderweg geen enkele foto gemaakt !

We hadden ongeveer 15 km per dag gepland, zodat we tijd zouden hebben om ergens rustig op een bankje te gaan zitten, om om ons heen te kijken, naar het landschap te kijken dat zich voor ons uitstrekte, maar ook nog eens naar het landschap te kijken dat achter ons lag. Dat achterom kijken leerde ik van een Indiase vriendin met wie ik ooit wandelde rondom de heilige berg Arunachala in Zuid-India. Zij wees mij erop dat bijvoorbeeld vormen van rotsen vóór ons anders zijn, dan wanneer wij later nog eens terugkijken en dat geldt voor elk landschap.

In de omgeving van Nijmegen zagen wij regelmatig andere wandelaars met dezelfde routebeschrijving in de hand, er ontstonden zo heel gemakkelijk gesprekjes. Al heel snel waren wij met zijn tweeën, geen andere pelgrims meer ontmoet.

Onderweg kwam bij mij regelmatig dit lied naar boven:

Kom! Welkom wie je ook bent, wat je ook bent; kom welkom,
Ook als je een ontkenner bent van God, een dienaar van vele goden, of een vuuraanbidder
Kom!
Kom,
Ook als je honderd maal berouw getoond hebt en vervolgens weer hebt gezondigd,
Kom toch, welkom, omdat de deur van ons klooster niet die van wanhoop is.
Mevlana Rumi

Het zijn vooral allerlei indrukken die ons zijn bijgebleven: de stilte van het Reichswald, de berk en de beuk ergens bij de St. Jansberg die met elkaar vergroeid zijn, een knots van een boom die richting het Voerdal door de kracht van de natuur geveld was, de gastvrijheid van mensen bij wie we onderdak vonden en waar inspirerende boeken en tijdschriften lagen, de indrukwekkende stammen van bomen op weg naar Hernen, de 3 ooievaars in het weiland net voor Afferden, de mooie huizen aan de dijk voorbij de Tabaksplant, ’s ochtends op pad enkel en alleen om te lopen ………………….. samen.

Na de eerste 5 dagen lopen zag ik in mijn ogen een verandering.
Ik heb ook veel geleerd: nooit precies geweten wat een heerlijkheid is, nooit eerder gehoord van een dijkmagazijn. Ik dacht dat er maar één was, die van Deest. Ik ben er speciaal naar terug gelopen op zoek naar een ringetje …………………………. En dan al die wielen en waaien. Het vogelringetje vonden wij later in het dijkmagazijn van Beuningen in dat leuke kastje!

Geleerd ook over mezelf, deze Walk of Wisdom heeft mij dichter bij mezelf gebracht, Robert en mij dichter bij elkaar. Wat is echt belangrijk voor mij ? Voor ons ? Wij hebben beiden genoten van deze manier van vakantie houden.

Helaas werd het geen Walk of Wisdom in 2 etappes. De 2de etappe was al gepland met alle overnachtingen, maar een belangrijke begrafenis doorkruiste onze plannen. Daags na de begrafenis hebben we een dag gelopen, dat was een fijne manier om verdriet er te laten zijn, later nog 3 dagen gelopen. Het leven overkomt je, terwijl je plannen maakt voor iets anders……………………..

Het voordeel van verschillende etappes is dat je loopt in verschillende seizoenen, althans dat gold voor ons, andere kleding, ander weertype, andere kleuren, de bankjes waren nat begin oktober of koud aan onze billen. De struinroute was wat drassig en de dijk beviel mij heel goed met uitzicht naar twee kanten. Wij liepen Grave binnen bij 30 graden in augustus en wij kropen in oktober soms vroeg in bed om het warm te hebben.

En we hebben nog steeds een wens: volgend jaar opnieuw de Walk of Wisdom lopen, waarschijnlijk zonder al die ringetjes.

Toen ik aan Robert vroeg wat dit pad nou zo speciaal maakte, antwoordde hij: de energie van al die mooie mensen die hier al gelopen hebben en die aan dit pad meegewerkt hebben is voelbaar!

Maria Zegers (pelgrim 4491)