Ons begin- en eindpunt de Stevenskerk wordt open gehouden door vrijwilligers van de Stevenskring. Eén van die vrijwilligers is Gijs Hoogenboom. Grote kans dat je met een boekje in de arm vertrekt als je Gijs treft: Met andere ogen kijken, een pelgrimstocht door de binnenstad van Nijmegen. Hij schreef het met Pieter Niesten van de Jacobskapel, gebaseerd op het werk van de zuster Claris Jo Overbeek.

De pelgrim verlaat zijn huis en veiligheid,
Gaat alleen of met anderen op weg
Op weg naar de langste tocht:
De tocht naar binnen.

K. Waaijman/L.Aarnink e.a.

Het is een dun boekje, maar het gaat volgens beiden dan ook niet om de informatie. Het biedt een rondwandeling door het geloofsleven van de stad, van kerk tot moskee, kunstwerk en synagoge. Praktische routeaanwijzingen worden aangevuld met korte teksten die iets openen van de beleving van die plek.

Gijs: “je kunt het in 2 of 3 uur in marstempo lopen, maar dan heb je er niets van gesnapt.” Pieter: “De uitnodiging is om niet zomaar aan die plekken voorbij te lopen of er alleen even voor te staan, maar om er dichterbij te komen”.

Boeiend dat zo’n manier van lopen voor Gijs persoonlijk niets met geloof te maken heeft, maar voor Pieter wel.

Gijs: “het is iets universeels. Die plekken ademen het gevoel dat je er als mens mag zijn, dat je welkom bent.” Gijs leeft op als mensen in de kerk een kaarsje opsteken, alsof ze daarmee dat welkom naar zichzelf en anderen bevestigen. Hij zou subiet stoppen als er in de Stevenskerk entree wordt geheven. “Het gaat om de gastvrijheid. Die is van grote waarde.”

Pieter: ”voor mij is het meer. Mensen hebben behoefte aan iets spiritueels, geloofsplekken of kunst kunnen daar vorm aangeven.”

Pieter werkte namens de Jacobskapel mee aan de uitgave, omdat het volgens hem goed past in de missie van de kapel om samen op weg te gaan naar de verdieping, die tocht naar binnen. De kapel zelf staat ook op de route, een 750 jaar oud kleinood, verscholen in de binnenstad. Passend symbool voor de binnenweg.

Gijs: “mijn favoriet is het Labyrinth aan de Waal”. Een kunstwerk waar ook de Walk of Wisdom langs komt, aan het eind van de route.

Gijs: “Veel kerken hadden vroeger zo’n labyrinth. De arme mensen hadden geen geld om op bedevaart te gaan. Het labyrinth in de kerk bood hen toch een kans. Een oeroud symbool waarin je niet kunt verdwalen, want er is maar één weg en die voert ondanks bochten en slingerwegen naar het midden: de waarheid. In het Nijmeegse Labyrinth heeft de kunstenaar in het midden nog een tweede labyrint gemaakt ter grootte van een pannenkoek. De tocht naar binnen is nooit af.”

Mooi: de familie van Gijs woont al sinds 1657 in Nijmegen. Van de grafsteen van zijn vrouw ontbreekt een klein stuk. Met opzet. Gijs: “het leven is nooit voleindigd”. Geloofswaarheid voor de een, kwestie van inter-menselijkheid voor de ander.

Het boekje “Pelgrimage. Met andere ogen kijken” is zowel in de St.Jacobskapel als in de Stevenskerk verkrijgbaar voor €3,95. Er is ook een bijbehorende fotodiaserie gemaakt met foto’s van mensen die gevraagd zijn met andere ogen naar de stad te kijken. Op verzoek is de serie te bekijken. Het boekje zelf is inmiddels bijna uitverkocht. In november beginnen Gijs en Pieter aan een nieuwe editie.