José Rasenberg verloor haar vader op jonge leeftijd. Zijn grootste hobby was vogeltjes kweken om hoge punten te scoren op de jaarlijkse tentoonstelling in het dorp.

Op haar tocht moest José net als altijd bij elk roodborstje dat zich in haar buurt bevindt aan haar vader denken.

Vogels vlogen met haar mee en toen ze de weg kwijt was, kwam er een roodborstje op haar pad. Ze vond het bijna ‘te’ mooi. Hieronder het gedicht dat ze schreef over haar tocht:

 

 

De Stilte

De stilte deze 7 dagen zijn héél stil,

voor ieder die dit wil.

Ik kom tot rust zover ikzelf wil gaan,

ik kan weer even bij mijn leven stil staan.

 

De vogels zingen zo zuiver,

dat ik er af en toe van huiver.

Want zij vliegen deze dagen met mij mee,

ook al zit ik te rusten met een bakje thee.

 

Zij strijken neer als ik in gedachten loop,

een roodborstje brengt mij weer op het spoor.

Toen ik dacht het pad te zijn kwijt geraakt,

dat moment maakte deze tocht volmaakt.

 

In deze dagen kwamen 4 seizoenen voorbij,

ook werd ik op plaatsen ontvangen heel gastvrij.

Vele momenten maakte deze Walk of Wisdom helemaal compleet,

kortom een tocht die ik nooit vergeet.

 

Wandelgroet,

José

(ze liep de Walk of Wisdom van 13 tot en met 19 mei 2017)