b2ap3_thumbnail_Thomas.jpg

b2ap3_thumbnail_Thomas.jpgWandelen kan in vele opzichten helend werken, maar daar moet je als wandelaar dan wel voor openstaan. Soms kun je beter streng zijn en geen half werk accepteren, de ander keer lijkt juist toegeven aan je zwakte het beste, zodat die erkenning een basis vormt van waaruit je verder kunt. In deze rubriek schrijft Thomas Hontelez stukken die gelezen kunnen worden ter voorbereiding op de Walk of Wisdom.

 

De Walk of Wisdom moedigt lopers aan tot 21e eeuws vasten. De mobiele telefoon wordt thuis gelaten, of ver weg in de tas gestopt, alleen in geval van nood te gebruiken. Een vasten van social media, internet en televisie. Maar de mens is een gewoontedier en heeft tijd nodig te wennen aan nieuwe situaties. Voordat een gewoonte volledig in je wezen verandert is zijn 21 dagen nodig, zo stelt de volkswijsheid. De Walk of Wisdom is in dat geval niet voldoende lang om echt een ommekeer te veroorzaken in je telefoongedrag, maar met de juiste intentie kan zeven dagen wandelen veel met je doen.

Tijdens een wandelweek zal de eerste dag vaak gemakkelijk zijn. De benen zijn nog fit en de geest optimistisch. Met die instelling is het gemakkelijk de telefoon een dag uit te laten. Ten slotte, je hebt voordat je ging nog even op Facebook gekeken en de wereld laten weten dat je gaat lopen. De tweede dag wordt het wat moeilijker. Je bent moe want het bed lag toch niet zo lekker als je gehoopt had en het begint ook nog langzaam te regenen. Snel kijk je even op je telefoon wat voor weer het wordt. Handig! Dan lees je ook even snel dat berichtje dat je hebt gekregen. Op Facebook kijk je niet, want dat was de afspraak met jezelf. Halverwege de dag krijg je een stortbui over je heen en als je na een net iets te lange wandeling eindelijk op je overnachtingsadres bent, wil je de mensen toch even laten weten wat een doorzetter je bent. Vanaf dag drie zie je het nut van het vasten niet meer in en stop je je telefoon gewoon lekker in je broekzak. Dat loopt een stuk fijner.  

Het vergt moed en doorzettingsvermogen dit gedrag te doorbreken. De geest is er goed in steeds weer nieuwe excuses te vinden voor het belang van de telefoon. De eerste dag gaat het nog wel, maar dan wordt de verleiding langzaam groter. De kunst is dan om kritisch naar je eigen gedrag te blijven kijken. Probeer te ontdekken hoe de geest met je probeert te spelen en je zo bewerkt dat je uiteindelijk weer naar de telefoon grijpt. Als je dat door hebt, kun je daar op inspelen. Dit observeren van je geest leer je niet binnen twee dagen. Het kost tijd en energie. Bij wijze van training kun je je bij iedere handeling afvragen wat de motivatie ervoor is. Met die oefening kun je niet vroeg genoeg beginnen. De geest is een spitsvondig figuur dat ontzettend geraffineerd te werk gaat. Oefening baart kunst, en wie zaait zal oogsten.

Door thuis deze oefening al te doen, ga je beter voorbereidt op pad. Je kent de truckjes van de geest en weet hoe leuk het kan zijn ermee te stoeien. De wandeling zelf wordt daarmee minder een strijd. Je hebt meer ruimte in je hoofd om nieuwe ideeën te laten opborrelen en te reflecteren op je dagelijkse beslommeringen. Het is daarbij wel belangrijk dat je de tocht in één keer uitloopt. Want een dag de telefoon laten liggen kan iedereen. Probeer het maar eens een week!

Ik daag je uit de Walk of Wisdom te lopen zoals ze bedoelt is, in één keer, in harmonie met de natuur en met jezelf, waarbij je ook ruimte laat voor een beetje strijd. Want zonder strijd is er geen overwinning, en zonder overwinning geen groei.

  

Fijne wandeling!